Wednesday, May 20, 2020

ഇനിയും ഒരു വസന്തം

  
  ഞ്ചിതൾ വിടർത്തിനിൽക്കും  
 എന്റെ സുന്ദരിയാം പനീർ പൂവേ ....

എന്തിനീ നീർ മിഴികൾ നീ നിറക്കുന്നു നീ ....
എന്റെ സ്വപ്നത്തിലീ മിഴികളിൽ ഞാൻ 
എന്നും കണ്ടിതീ  മന്ദഹാസമായിരുന്നു
പ്രിയ സഖീ ..........


 നിൻ സുസ്മിതമാം മന്ദഹാസം എന്നോ 
എന്റെ അന്തരംഗത്തിൽ കുളിർ മഴയായി
 പെയ്തിരുന്നു.....
 
ഇന്ന് നിന്റെ ഈ അശ്രുബാഷപ ബിന്ദുക്കൾ  
എൻ ഹൃദയതെ കീറി മുറിക്കുന്നു പെണ്ണെ ......
   
                         
  ഇനിയും മിഴിനീർവർക്കാതെ എൻ പനിനീർ പൂവേ 
  ഈ പുഞ്ചിരി  ഇനിയും ഇനിയും തളിർകാൻ
 ഒരു മഴയായി ഞാൻ നിന്നിലേക്ക്‌ പെയ്തിറങ്ങാം 
 
ആ മിഴിനീർ എല്ലാം ഈ ചുണ്ടിനാൽ ഒപ്പിയെടുതു 
ആ കവിൾത്തടത്തിൽ ഒരു സ്നേഹ ചുംബനവും 

ഇനിയും ഏറെ വസന്തങ്ങൾ 
തേൻ നുകരാൻ എന്റെ
പനീർ പൂവിന്റെ സൗന്ദര്യവും ഗന്ധവും ഏറ്റു ഈ 
പൂവിൻഓരത്തു ഞാനും ..എന്റെ തലോടലും...

         ഇനിയും  കണ്ണീർ തോർത്താതെ എന്റെ 
പനീർ പൂവേ നിൻ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിയുന്നോരീ 
പുഞ്ചിരി കാണാൻ ഈ പുഷ്പത്തിൻ ചൂണ്ടിൻഓരത്തു .
ഒരു കുഞ്ഞു വണ്ടായി ഞാൻ കാത്തു നിൽക്കുന്നു ...
                                             

                                                                               NBS  

Monday, March 23, 2020

ninakayi

                    കാലങ്ങൾക്കു മുന്നേ ഞാനും ഒരു മരുഭൂമി ആയിരുന്നു ഋതുഭേദങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത. പൂക്കൾ വിടരാത്ത ഒരു പാഴ് മരുഭൂമി. മഴ കാണാനും ആ മഴയിൽ കുളിരണിയാനും ആ മഴയിൽ വസന്തമാകാനും പൂക്കളെയും പൂമ്പാറ്റകളും പാറി പറക്കുന്നത് സ്വപനം മാത്രം കാണാൻ കഴിഞ്ഞ പാഴ് മരുഭൂമി.
                            ജീവിതത്തിന്റെ വർണങ്ങളും വസന്തങ്ങളും മനസ്സിൽ നിന്നും മാഞ്ഞു എങ്ങോ പോയി അങ്ങനെ എന്തിനെന്നു അറിയാതെ ജീവിതം മുന്നോട്ടു പോയികൊണ്ടേ ഇരുന്നു.....
കാല ചക്രം വീണ്ടുംഈ മണലാരണ്യത്തിൽ  ഒരു വേനൽ കാലത്തെ വരവേൽക്കുന്ന ഒരു ജൂൺ മാസത്തിലാണ് അവൾ ഒരു ചെറിയ കുളിര്കാറ്റു വീശി എന്റെ ജീവിതതിയിലേക്കു വന്നത.
തിളങ്ങുന്ന നീളൻ കണ്ണുകളും വിടർന്ന കവിളുകളും നേർത്ത ചുണ്ടുകളും ഉള്ള ദേവത.
പതിയെ പതിയെ പാഴ് മരുഭൂമി തണുക്കാന് തുടങ്ങി.ഒരുനാൾ ആ ദേവത സ്വയം ഒരു കാർമേഘമായി ആ മരുഭൂമിക്ക് മീതെ പെയ്തിറങ്ങി അവിടെ പുതിയ മുൽനാമ്പുകൾ മൊട്ടിട്ടു.
  ആ ദേവത ആ സാമിപ്യം കൊണ്ട് മരുഭൂമിയിലെ കാഠിന്യമുള്ള പകലുകൾ വസന്തങ്ങൾ ആക്കി മാറ്റി ആ പൂക്കൾ പൂത്തു ശലഭങ്ങൾ പാറാൻ തുടങ്ങി കിളികളും പൂക്കളും സുഗന്ധവും ഉള്ള ഒരു പൂന്തോട്ടമായി ആ മരുഭൂമി മാറി അവിടത്തെ ഇരുളാർന്ന സന്ധ്യകൾ അവളുടെ സുന്ദര സ്വപ്നങ്ങളാൽ നിലാവുള്ളതായി രാത്രികൾ മുഴുൻ ആ ദേവത ആ പൂന്തോട്ടത്തിൽ വന്നു എന്റെ ഓരോ രാത്രികളും സുന്ദര സുരഭിലമാക്കി ഇന്നെനിക്കു ആ  ദേവതയോടു പ്രണയമാണ് ആ കണ്ണുകാളോട് അടങ്ങാത്ത പ്രണയം.
                 എന്റെ ഈ ജീവിതം ഇത്രയും സുന്ദരമാക്കിയ എന്റെ പ്രണയിനീ നിന്നോടുള്ള ഇണക്കങ്ങളും പിണക്കങ്ങളും ഓരോ നിമിഷങ്ങളും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വിരിക്കുന്ന ഓരോ വസന്തമാണ്ആരോ പറഞ്ഞ പോലെ നമ്മളെ കേൾക്കാൻ പിണങ്ങാൻ ഇണങ്ങാനും ഒരാൾ ഉള്ളപ്പോൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നമ്മുടേത് ആണെന്ന് തോന്നും എന്ന് എനിക്കും ഇപ്പോ അതെ തോന്നലാണ്.

       എന്റെ പകലുകളും സന്ധ്യകളും രാവുകളും സുന്ദരമാക്കി ഈ പാഴ് മരുഭൂമിയി ഒരു പൂത്തോട്ടമാക്കിയ എന്റെ മാത്ര പ്രിയസഖീ.......
         നിനക്ക് വേണ്ടിനിനോട്  ഒന്നുചേരാൻ ഇനിയും ഒരു വേനൽക്കാലം അകലെ.......... ഞാൻ ഈ പൂന്തോട്ടത്തിൽ കാത്തിരിക്കും വരൻ പോകുന്ന മഞ്ഞുകാലവും മനസിലേറി നിന്നെയു ഓർത്തു നിനക്കായി നമുക്കായി ഒന്നുചേരാൻ............
                                                              എന്റെ പ്രിയസഖിക്ക്   

Sunday, November 22, 2015

ente

                          എന്റെ പ്രണയം               01/05/15
                                                                                                     aadi vinayakan 

എല്ല്ലാ മനുഷ്യര്ക്കും കാണു ആദ്യ പ്രണയം 
പക്ഷെ 90%പേര്ക്കും ആദ്യ പ്രണയം നഷ്ട പ്രണയം 
ആയിരിക്കും അതിൽ 50% പേരെങ്കിലും ആ പ്രണയത്തിലൂടെ 
ജീവിതം എന്തെന്ന് പടിച്ചവരയിരിക്കും...
                             ഓര്മ വച്ച നാൾ മുതൽ ദാരിദ്രത്തിന്റെ ഒരു 
ഈറ്റില്ലം ആയിരുന്നു എന്റെ വീട് കള്ള്ളിന്റെയും തെറുത്ത ബീഡിയുടെയും 
ഗന്ധം ഇല്ലാതെ അച്ഛനെ കണ്ട ഓര്മ എനിക്കില്ല................
പഠിക്കാൻ അത്ര മിടുക്കനോന്നും അല്ലാത്ത എന്നില്ൽ  
അമ്മക്ക് പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപ്പെട്ട് തുടങ്ങി... 
                                 അങ്ങനെ ജീവിതത്തിന്റെ കൈപെരിയാ എന്റെ 
കൌമാരത്തിൽ ഒരു മധുര സ്വപ്നമായി ആണ് അവൾ വന്നത് സന്ദ്യ.
ഞങ്ങൾ വളരെ പെട്ടെന്ന്നു അടുത്ത് ആ അടുപ്പം പ്രന്നയമാകാൻ 
കൂടുതൽ നാൾ വേണ്ടി വന്നില്ല........................................................
                         പിന്നെ  ഞങ്ങളുടെ കൌമാര പ്രണയ സ്വപ്നങ്ങളുടെ 
നാളുകളായിരുന്നു അവൾക്കു വേണ്ടി ഞാൻ പഠിച്ചു ഒരു ജോലി നേടി 
പക്ഷെ മനുഷ്യരുടെ മനസ് പട്ടം കണക്കാണല്ലോ കാറ്റു കൂടുതലുള്ള 
സ്ഥലത്തേക്ക് അത് പറക്കും ........................
                          എന്റെ മനസിലെ പ്രണയം അത് ഒരു 
നൊമ്പരമാക്ൻ അതിക സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല 
എന്നിക്കു അവളോടുള്ള സ്നേഹം അത് രണ്ടു വാരികകളിൽ 
എഴുതി അറിയിക്കാൻ പട്ടുന്നതയിരുനില്ല.

               സമ്പത്തിന്റെയും പ്രൌടിയുടെയും ഭദ്രത ഉള്ള അവൾക്കു
എനോടുള്ള സ്നേഹം വെറും ഒരു തമാശ മാത്രമായിരുന്നോ?
അറിയില്ല അവൾ മറ്റൊരുത്തന്റെ സ്വന്തമാവാൻ തീരുമാനിച്ചു എന്ന്നരിഞ്ഞപ്പോൾ 
പിന്നെ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു നീറൽ മാത്രമായിരുന്നു ...
അവൾ എനിക്ക് നഷ്ടപെട്ടപ്പോൾ ഈ ലോകത്ത് ഇനി ജീവിക്കണ്ട 
എന്ന്നു കരുതിയതാണ് പക്ഷെ എന്റെ ച്ചുട്ടുപാടുക്കൾ 
അസുപത്രികളുടെ വരാന്ത തോറും നടക്കുന്ന 
എന്റെ അമ്മയെയും കൌമാരത്തിലേക്ക് കടന്ന  
എന്റെ കുഞ്ഞു പെങ്ങളെയും തനിച്ചക്കാൻ എനിക്ക് 
കഴിഞ്ഞില്ല .........................................

                             അവളോട്‌ എനിക്ക് വെറുപ്പോ ദേഷ്യമോ പേരറിയാത്ത  ഒരു 
വികാരം ആയിരുന്നു പക്ഷെ ഇന്ന്നു ജീവിതത്തിലെ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ 
എനിക്കവളോട് നന്ദി തോന്നുന്നു എങ്ങനെയോ ജീവിക്കേണ്ട ഞാൻ 
ഇന്ന് എന്തൊക്കെയോ നേടിയെങ്കിൽ അതിനു അവൾ ഒരു നിമിത്തം ആയിരുന്നു
                                    അവൾ അന്ന് എന്നെ സ്നേഹിചില്ലയിരുന്നെങ്കിൽ 
എന്റെ ജീവിതം മറ്റൊന്ന് ആകുമായിരുന്നു.
  പഴയ വിനായകന് കാണാൻ കഴിയുന്നതിലും എത്രയോ ഉയരങ്ങളില ആണ് എന്റെ 
ഇന്നത്തെ ജീവിതം എല്ലാത്തിനും കാരണം എന്റെ നഷ്ട പ്രണയം തന്നെയാണ് 
                                ഇപ്പോൾ എന്റെ ഓരോ ദിവസത്തെ പ്രര്തനയിലും നീയുണ്ട് 
ഈ വലിയ ലോകത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു കോണിൽ നീ സന്തോഷപൂര്വം ജീവിക്കുന്നു.
എന്നാ വിശ്വാസത്തോടെ .................................................................................................
                                                                           നിന്റെ സ്വന്തം .....
                                                                                            ...